۱٫ بعضی وقتا آدم از اعتراف کردن پشیمون می شه، گاهی آرامش پیدا می کنه، یا احساس گناه یا شرم حتی؛ اما من از اعترافات امروزم هیچ کدوم از اینا رو تجربه نکردم! تنها صمیمیتی که بیش تر شد…

۲٫ ترنج ِ نامجو رو خیلی دوست می دارم. دیوااااااااااااااااااانه می کنه آدمو! الانم که دارم گوش می دم دلم می خواد مثل همون روز ۲۸ اسفند ۸۷ گریه کنم از ته دل…

۳٫ شام رشته پلو با ماهی… باقالی تازه ی پخته هم هست؛ قورمه سبزی ِ بیات ِ سرد هم هست که با نون بربری ِ بیات می پرستم………اما من هیچی نمی خورم!!!

۴٫ چرا آدم نمی تونه همیشه همه ی چیزایی که توی دلشه فریـــــــــــــــــــــــــاد بزنه؟ هــــــــــــــــــــــــــــان؟

۵٫ دلم تنگ شده برای خواب پرواز دیدن؛ برای خواب جهش های بزرگ روی هوا، بدون این که پام به زمین بخوره و بی اون که یادم بیوفته دارم خواب می بینم؛ حتی دلم واسه ی اون کابوس لعنتی ِ فرار از دست تعقیب کننده گان ناشناس تنگ شده!

۶٫ خیلی احمقانه اس که یه آدم حدود ۴۰۰-۳۰۰ مگابایت موزیک و به جای رایت کردن، طی ۴۳ تا ایمیل برات بفرسته و هزاربار احمقانه تر این که تو هم عین ۴۳ ایمیل و باز و دانلود کنی! و آخرشم دلیل موجه ی نتونی بیاری که چرا تن به این بازی احمقانه دادی و ته دلت هنوز از وول خوردن این کرم احمق راضی باشی؟!!!