سایت در حال ارتقا یا به‌روزرسانی است.

مادرانگی برای خویشتن

ترجیع‌بند رویاهایم

کودکی است که نگاهش می‌دارم در دنیای رنگ‌های آزاد

در حبابی شیشه‌ای دورِ دور،

دورتر از تمام کله‌های پرعدد

تا بچرخد رها در نسیم،
سوار بر توسن خیال.

تازگی‌ها اما

قافیه‌هایم در رویاها

وزن تازه گرفته‌اند

کودک‌اک شیشه‌ را شکسته
پابه‌پای من می‌دود،
خسته می‌شود، می‌گرید،
می‌ترسد، می‌خندد، اشتباه می‌کند…

هم‌دست هم شده‌ایم، هم‌بازی هم

همراه روزهای پر از بیم و امید.

دوباره زاده‌ شدیم

دوباره زنده‌ایم

به نوازش هم

به رویش زیستن

پ.ن: دوباره تولدم مبارک!

عکس: اثری از آنتونیو آلوارز گوردیلا

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در email

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مطالب مرتبط